Indriði Einarsson (1851-1939)

Indriði lauk háskólaprófi í hagfræði frá Hafnarháskóla árið 1877, fyrstur Íslendinga. Hann hafði síðar m.a. yfirumsjón með hagskýrslugerð á Íslandi frá 1880 til 1914. Indriði var brautryðjandi í íslenskri leikritun og þýddi einnig allmörg leikrit. Þar má nefna þýðingar á 14 verkum Shakespeares, sem hafa reyndar aldrei verið gefin út.  Þekktustu leikrit Indriða eru Nýársnóttin (1872) sem var opnunarsýning Þjóðleikhússins árið 1950, og Dansinn í Hruna (1917). Indriði var einn af forystumönnum bindindishreyfingarinnar á Íslandi og helsti hvatamaður að stofnun Þjóðleikhússins.

Indriði skráði æviminningar sínar; Séð og lifað árið 1936.